Уважаемые друзья и жители нашего уютного города Мозыря! Добро Пожаловать на официальный блог проекта МОЗЫРЬXXВЕК - это большой и долговременный проект главной целью, которого является поиск и восстановление редких снимков, фотографий, негативов и слайдов нашего города (люди, события, архитектура, природа и т.д.) на протяжении всего XX-го Века.
v

Гремучая смесь культур


Если вы не знаете, где разливалось знаменитое «море Геродота» и обитало таинственное племя невров, а ужи и ящеры держались в качестве домашних животных; если вам неведомо, откуда происходит Змей Горыныч, где живут «кудесницы леса» и находятся «лёгкие Европы», выход один — отправляйтесь на Полесье. Название этого заповедного края, простирающегося на сотни километров вдоль южной границы Беларуси, впервые упоминается под 1274 годом в Галицко-Волынской летописи.

Фотографии г. Мозыря и его жителей из личного архива Владимира Цымбаревича (г. Череповец, Вологодская область, Россия)

Здание бывшего мужского монастыря цистерцианцев в Мозыре


Монахи появились здесь еще в начале XVIII века, но спустя 150 лет, в 1864 году - после народного восстания - власти закрыли монастырь, храм переоборудовали под православный, потом здесь разместили спичечную фабрику. В последние годы в этом старинном здании работала мебельная фабрика. Сегодня здание пустует.

Забарона на выжыванне


З прыходам да ўлады першага ўсенародна абранага прэзідэнта спрадвечны лад жыцця палешукоў быў парушаны: жыхарам Прыпяцкага запаведніка забаранілі хадзіць у лес па ягады і грыбы, плаваць па Прыпяці на чаўнах у красавіку і траўні, увялі шэраг абмежаванняў на рыбную лоўлю, а для іншагародніх наогул увялі плату за права пасядзець на рэчцы з вудою.

У мясцовых жыхароў гэтыя забароны выклікаюць шчырае абурэнне, бо сквапныя чыноўнікі пазбаўляюць іх права неяк выжываць з дапамогай ракі, а тое, што нельга ездзіць па рацэ ў весну, пазбаўляе іх магчымасці звязацца з вялікай зямлёй, выклікаць хуткую дапамогу. Жыхары в.Мардзвін сабраліся на сход каб абмеркаваць становішча, паставіць чарговы раз подпіс пад зваротам да чыноўнікаў.

Шматлікія звароты сялянаў да чыноўнікаў розных ведамстваў і узроўняў нічога не далі. У адказ чыноўнікі дасылаюць пісьменна складзеныя адпіскі, але ж, не маючы іншых сродкаў для барацьбы сяляне спадзяюцца, што кропля камень точыць і чыноўнікі нарэшце іх пачуюць.

Здымкі і мантаж: Ларыса Шчыракова

Мозырь, рисунки карандашом!